strzałka powrót

Prawo użycia środków przymusu bezpośredniego przez pracownika ochrony

Policja to nie jedyny podmiot uprawniony do wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego. Takie prawo posiadają również pracownicy działający w ramach agencji ochrony osób i mienia. Kiedy i w jakim zakresie mogą one zostać przez nich użyte? Przeczytaj poniższy wpis, aby poznać szczegóły.

Co zaliczamy do środków przymusu bezpośredniego?


Wśród środków przymusu bezpośredniego stosowanych przez kwalifikowanych pracowników agencji ochrony SECURITY znajdują się głównie: siła fizyczna (w tym techniki transportowe, obezwładniania i obrony), pałki typu tonfa, kajdanki oraz ręczne miotacze gazu.


Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej wymienia również pozostałe środki przymusu bezpośredniego, do których zaliczają się m.in.: kaftan bezpieczeństwa, pas obezwładniający, kask zabezpieczający, pociski niepenetracyjne oraz wiele innych środków, których stosowanie uzależnione jest od rodzaju wykonywanej ochrony i służby.



Kiedy ochroniarz może stosować środki przymusu bezpośredniego?


Kwalifikowany pracownik ochrony uprawniony do używania środków przymusu bezpośredniego może je wykorzystywać jedynie w związku z wykonywaną pracą lub służbą. Może je wykorzystać np. w celu podjęcia działań związanych z:


  • Wyegzekwowaniem określonego poleceniem zachowania,
  • Odparciem bezpośredniego i niezgodnego z prawem zamachu na życie, zdrowie lub wolność pracownika ochrony lub osoby chronionej, a także zamachowi na chronione mienie,
  • Przeciwdziałaniem zachowaniom, które prowadzą do powyższego zagrożenia,
  • Powstrzymaniem czynności naruszających porządek i bezpieczeństwo publiczne.


Oznacza to, że pracownik ochrony może użyć np. siły fizycznej i ręcznego miotacza gazu, jeśli osoba trzecia zagraża bezpieczeństwu publicznemu i nie reaguje na wyraźnie wydawane polecenia.



W jaki sposób pracownik agencji ochrony może wykorzystywać środki przymusu bezpośredniego?


Stosowanie środków przymusu bezpośredniego jest regulowane przez wspomnianą wcześniej Ustawę, która nakłada obowiązek używania środków przymusu bezpośredniego w sposób dostosowany do występującego zagrożenia. Pracownik ochrony powinien najpierw sięgać po środek, który wyrządza osobie trzeciej najmniejsze szkody i dolegliwości.


Przykładem może być sytuacja, w której pracownik ochrony zauważa osobę trzecią dewastującą ścianę chronionego budynku. Jeśli wydawane przez ochroniarza polecenia nie przynoszą skutku, może on sięgnąć po techniki obezwładniające, które powstrzymają go przed dalszymi zniszczeniami. Nie jest jednak konieczne natychmiastowe zastosowanie ręcznych miotaczy gazu lub pałki służbowej.


Określony środek przymusu bezpośredniego powinien być zawsze dostosowany do rodzaju zagrożenia, z jakim pracownik ochrony ma do czynienia. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest użycie jednocześnie więcej niż jednego środka przymusu bezpośredniego.



Przeczytaj poprzedni wpis: Prawo użycia broni przez pracownika ochrony – kiedy może zostać wykorzystane?